Pijn verwijdering: OldPain2go

Het woord pijn verwijdering roept bij veel mensen die al jarenlang pijn hebben vaak heftige reacties op. Zij hebben alles al geprobeerd: pijnstillers, ontstekingsremmers, pijnverdoving, zenuwblokkades etc. En hebben de hoop opgegeven ooit nog van hun pijn af te komen. Vaak is dat ook bevestigd vanuit de zorgverlener: “je moet er mee leren leven” en “deze pijn is niet te genezen”. Dus hoe is het mogelijk dat hier de verwijdering wordt aangeboden voor bijvoorbeeld artrose of fibromyalgie? Ik zal het hieronder zo eenvoudig mogelijk uitleggen.
Pijn is een signaal. Er is iets aan de hand waar u een actie voor moet ondernemen.
Vergelijk het met een brand/rookmelder. U ligt in bed en de rookmelder beneden gaat af. U moet in actie komen. Beneden aangekomen blijkt dat er nog een pan op het gasfornuis aan staat op een gaspit. De pan is inmiddels droog gekookt en de keuken gevuld met zwarte rook. U draait het gas uit, ontlucht de keuken en vult de pan met water. Klaar. U zet het alarmsignaal van de rookmelder uit. U heeft immers de oorzaak van de rookmelding gevonden en adequate actie ondernomen.
Het rookmelder signaal moet om een aantal redenen uit:
  • 1. U wordt gek van het geluid
  • 2. U wilt de rookmelder opnieuw kunnen horen als er nieuwe brand of rookvorming is.
Zo geldt het ook voor pijn: als adequate actie is ondernomen of als een diagnose is gesteld die nu eenmaal niet veranderd kan worden en alles is gedaan wat gedaan kan worden dan mag het pijnsignaal uit. Het is niet meer nodig. Bovendien is permanente heftige pijn onveilig: als je continue heftige pijn hebt voel je een nieuwe pijn die wél actie behoeft niet.
Situatie A, nieuwe pijn: iemand breekt zijn been. Dat geeft pijn. Men weet dat dit in het gips moet zodat het bot weer aan elkaar kan groeien. Zodra het been in het gips is gezet is de pijn minder of gestopt. Niét omdat het bot alweer aan elkaar is gegroeid maar omdat we actie hebben ondernomen en hebben gedaan wat nodig was. Het pijnsignaal is dan niet meer nodig en stopt.
Situatie B, oude pijn: iemand heeft al jarenlang last van artrose en is met artrose gediagnosticeerd. Heftige pijnen in de diverse gewrichten, bij het opstaan, lopen, enz. De artrose op zich kan niet verholpen worden, men moet leren leven met artrose. Echter het pijnsignaal gaat maar door, terwijl dat niet meer nodig is.
De artrose patiënt weet al dat het artrose is en het pijn/alarmsignaal (= je moet actie ondernemen) gaat nog steeds af! Dit pijnsignaal mag stoppen.
Pijnsignalen worden afgegeven door pijnzenuwen die aangestuurd worden door ons onbewust brein. Het is een programma dat automatisch draait en waar wij niet bewust mee bezig zijn, we zetten de pijnsignalen niet zelfbewust ‘aan’ of ‘uit’, het gebeurt automatisch. Pijnsignalen kunnen zich blijven herhalen zonder dat ze nog nodig zijn, een soort programmafout: het is vergeten dit oude bericht te wissen óf… we hebben niet de juiste actie of onvoldoende actie ondernomen. Welke van de 2 het ook is: er kan iets aan gedaan worden.
In Engeland heeft Steven Blake MBA een methode ontwikkelt die het mogelijk maakt onnodige pijnsignalen af te zetten en deze opnieuw in te stellen. OldPain2Go® is een methodiek die inmiddels door meer dan 750 Practitioners wereldwijd wordt beoefend. Deze Practitioners helpen ongeveer 3750 mensen per week pijnvrij te worden. In Nederland is deze methodiek nog redelijk onbekend, de meeste reguliere pijnbehandelaars kennen het niet (en kunnen het dus ook niet beoordelen).
En dan kunt u zich afvragen: wil ik zelf pijnvrij zijn?
Zo ja, neemt dan contact met mij op. U heeft niets te verliezen behalve uw pijn!
Old pain 2 go